Nieuws

Brabobuurt
Gepubliceerd: December, 2011A

Als je doet wat je altijd deed zul je ontvangen wat je altijd kreeg. 
Ik hou niet van klagen, ook niet al zou ik er een reden toe hebben, maar aan een verandering was ik toe. ..Blijkbaar. Tjiee is er iets hetzelfde gebleven??!! Niet alleen deze schitterende nieuwe site is nieuw (dank aan Alex Moddermann van AMO-Webdesign en Rob v/d Berg van ASN-Solutions). Dit jaar werd mn overzichtelijke blije single leventje  ineens opgeschrikt door de liefde! 2 zachte (en gespierde;-)) armen trokken me naar het mooie Brabant. Dag huis, dag werk, dag Westfriezen, dag trainingsomgeving.. Hier zal ik opnieuw ‘de buurt ‘ moeten gaan verkennen. Dat zal nog wel even duren! ..Maar gelukkig is verdwalen hier alles behalve een straf;-). Het seizoen van 2011 ligt nu achter me. Uiteraard ben ik heel blij met mn eerste NK titel! Maar er was geen race of periode waarin het allemaal klopte dit jaar. En dat moet anders! En dus gaan we zo niet verder.  Frank blijft, hiephoi! Maar de ingeslagen weg slaan we af. Waar het op neer komt is dat ik te lief ben. Te lief voor het water en te lief voor mn pedalen. Frank Heldoorn, Paul Zirkzee en Huib Rost gaan me de nodige monster skills proberen bij te brengen. Dus cross ik voor het eerst in het bos op 2 wielen, druk ik af en toe een bankje en squat ik wat op een been of 2. Ik zwem wat vaker met een peddel en met Trion mee in Nijmegen. Bovendien draaf ik zo nu en dan het paarden paadje op. 2012 is al begonnen! Althans de voorbereiding dan. Vandaag liep ik een 10km loopje in Wilbertoord. Een persoonlijke strategie tbv mn Brabants integratieplan: Pak de fiets en rij naar een dorpje waar een loopje wordt georganiseerd en start tussen allemaal sportieve en gezellige Brabo’s! Twas leuk! Met een blij hoofd én de eerste prijs reed ik een beetje meer Brabants naar huis.  Vorige week crosste ik al mn eerste toertochtje in het bos. En wel mn lievelingsbos; de staatsbossen bij St Anthonis. Prachtig! Tijdens de eerste kms lag de vorst nog op de grond, de hele rit keek de zon -bijna goedkeurend- tussen de bomen door naar het pad. Als een bevestiging dat dit de juiste weg is! Kep zin in 2012!!

Almere Holland Triathlon NK LD 2011
Gepubliceerd: Augustus 29, 2011

Once upon a time..

Het sneeuwde toen ik me inschreef voor de Holland Triathlon 2011 in Almere. Elk jaar –van mn tri actieve leventje- stond ik langs de kant en liet ik me inspireren door al die deelnemers die daar onder bijna altijd zware omstandigheden bezig waren met hún dag. Daar waar ze allemaal naar toegewerkt hadden. Waarbij ze vast stuk voor stuk hoopten op zonnestralen, maar vaker windkracht 4 met regen, onweer en zelfs hagel kregen. Als een berg keek ik op naar de vlakke verlaten polders. Waar je alleen de wind en je gedachtes treft. Ik slurp mn energie niet alleen uit mn flessen Peptiplus, maar vooral uit de bloemetjes en de beestjes langs het parcours.. En dat is nou net niet waar Almere bekend omstaat. Dit hele jaar lijkt in teken te staan van het durven en dus paste Almere er helemaal tussen!

En toen

Een paar weken terug verkende ik het parcours. Het rondje voelde snel. Maar het beetje wind dat er stond, stond dan ook gunstig. Ik werd helaas opgeschrikt door een heftig optreden van een al wat langer sluimerende blessure aan mn bilspier. Oef.. Bij mn eigen fysio langs geweest, die ging op vakantie. Bij zn vervanger langs geweest, die ging op ook vakantie. Maar dat ding moest wel onder handen genomen worden. Gelukkig had NTC (Nederlands Topsport Centrum-Triathlon )Manueeltherapeut Huib Rost tijd voor me. En blijblij ik voelde in de aanloop naar Almere verbetering! Dank Huib voor je tijd en vakkundigheid!

Om de boel niet te irriteren heb ik weinig lange duurritten kunnen doen en vooral opgesplitste fietstrainingen gedaan. Een uurtje hier een uurtje daar.  Voor een semi diesel misschien wel moeilijker dan de ritten van 5u waarin je lekker kunt wegstomen. En ondertussen natuurlijk goed met Spiroflor zitten smeren! Het zorgde er in ieder geval voor dat ik het voorbereidingswedstrijdje in Wiesbaden sipperdesip liet schieten en dat het leek of Frank me troostte met een ludieke loopweek. Een weekje van 113km was me lief! 

Swim

Oeii.. Door het niet al te zomerse weer lag ik deze maanden een stuk minder in het openwater dan ik had moeten doen. Het onrustige troebele Gooimeer maakte me dat geruisloos helder. Ik kon niet navigeren, dronk het Gooimeer leeg en zwalkte naar de boeien. De zwemkoninginnen Hanneke en Ingrid sprongen ruim 11minuten voor me al op hun fiets. Oeps..

Bike

Niet helemaal zeker van mn bilspier startte ik mn achtervolging: 3x60km. Na het eerste rondje slechts een minuut dichterbij de koploopster Hanneke. Hmm… ietsje agressiever dus.. 2e rondje: gingen er ruim 7 minuten af. One2go.. Elke keer als ik mn ouders en bestfriend Hans bij de coach post zag, elke keer als Dave weer ergens uit de polder popte, elke keer als ik surprising Stefan op de dijk zag; 7682756energiebommetjes in me leken te ontploffen. Volgens mij leef ik er nu nog op! Maar mn bilspier begon het nu echt uit te schreeuwen. Waar ik een paar weken terug nog afstapte tijdnes het verkenningsrondje hupte nu een suïcidale duif op het fietspad. Wat een lef om daar in de LalkLikeAnEgyptian-Frog variant tussen de honderden (windje mee hebbende) atleten te slalommen! Maar zoals dat gaat in spelletjes en leven, wie niet waagt wie niet wint. Enkele koeien graasden tussen wat bomen. Slechts 1 leek het te boeien wat er naast hem gebeurde. Het belang van de bijzaak. Daar draait soms zoveel om. Ik vond dit het mooiste stukje! Het was dat zelfde deel van het parcours waar toen een flinke roofvogel over het parcours waakte. De wind trok enorm aan. Verandering op komst! De droge ochtend maakte plaats voor een natte middag. Met bakken! Het laatste rondje pakte ik ondanks het gekrijs van de boze spier weer 9minuten.

Run

En dus begon ik met een dikke 6minuten voorsprong op mijn onderdeel; het lopen van de 3 rondjes van 14km. Leuk! Al die onbekenden, bekenden, vrijwilligers, vrienden, hele goede vrienden en mn ouders die zo heerlijk enthousiast aanmoedigden! Erik, de ‘1e dame’ fietser maakte de weg voor me vrij. Ik voelde me pacman;-) Met een lekkere marathon finishte ik als 1e dame en 19e  overall in 9;32;54. Hanneke finishte heel knap als 2e dame op haar 1e hele in 9;52;32. Idem voor Corine, zij pakte het brons met 10;18;14.

De opluchting stroomde als liefde door mn lijf in de laatste kilometers. Het mooie van een angst is het gevoel als je hem overwonnen hebt.

The afterparty

Ik denk dat iedere gefinishte atleet een mooie prestatie heeft geleverd. En echt heel knap gedaan van  de debuterende Hanneke en Corine! Maar.. ik mis uiteraard ook de uitslagen van Heleen, Irene en Eva etc in de uitslag van dit NK LD. What can i say.. Met een niet optimale voorbereiding en onder best pittige omstandigheden heb ik mn pr op de hele kunnen verbeteren met een kleine 4 minuten. Ik liep de 10e marathontijd overall. En dus ben ik vele boelen blij met deze race!

Dikke vette hulde aan de organisatie. Die met een klein budget een beetje wereld toch een stukje mooier heeft gemaakt! Om nooit te vergeten!

After the Afterparty

Ik ga nu proberen de blessure op te lossen. Wil me weer verbeteren en kijk dus uit naar mn volgende race!!! Welke dat gaat worden weet ik nog niet. Tbc!

Speciale dank aan SPiroflor en Kaloba!